LENS B1 1960-61 BIJNA 50 JAAR LATER

DOOR GUIDO HALLEEN

Jullie kennen toch dat liedje wel met de begintekst “Hoe zou ’t met Rosa zijn? En met Jacoba ….” Als ik aan de LENS-reünie denk, dan speelt dat liedje door mijn hoofd. Het glorierijke B1 jaargang 1960-61 is op 15 april 2009, dus bijna 50 jaar later, weer bijeengekomen. Een mini-reünie, vooruitlopend op de grote LENS-reünie. Hoe hebben ze dat gefikst? En wat is er van die ambitieuze jongemannen, van wie de meeste elkaar al zo lang niet meer hebben gezien, terechtgekomen? Met dank aan Hans Zoet en Pierre Poillot volgt dat verhaal hieronder.

Toen Pierre Poillot vorig najaar samen met Hans “Muis” Groothuizen een bezoek bracht aan doelman Albert van der Leeuw in Sitges, Spanje, met wie hij nog steeds contact had en die daar al vele jaren woonachtig is, ontstond het idee om het succesvolle B1 elftal van LENS van de beginjaren zestig weer eens bijeen te brengen. Het zou toch leuk zijn om met de teamgenoten van toen glorievolle herinneringen op te halen aan dat sterke elftal, met twee achtereenvolgende kampioenschappen, winst in het grootste jeugdtoernooi van Den Haag en aansprekende prestaties tijdens de jeugdsportkampen in Zundert.
De belangrijkste opdracht was om de spelers van destijds op te sporen. Daarvoor moest soms diep worden gegaan, want de meeste hadden elkaar in ruim 40 jaar niet meer gezien. Via Hyves ontdekte men een teamgenoot, die tegenwoordig zijn “winterslaap” houdt in Benidorm, Spanje. Voor anderen werd de Burgerlijke Stand van de gemeente Den Haag ingeschakeld, een omslachtige procedure vanwege de terechte bescherming van de privacy, maar uiteindelijk wel doeltreffend, soms met inschakeling van buren of familieleden.
Helaas bleken twee teamgenoten van weleer niet meer te bereiken, omdat zij zijn overleden: Jos van Adrichem (2004) en Koos Keetman (2008).
Op 15 april 2009 was het dan zover. B1 van toen verzamelde zich op het terras van hsv Escamp om daarna door Wil Heijnen rondgeleid te worden in het nieuwe clubgebouw op de oude locatie van LENS aan de Hengelolaan. Daarna werd het samenzijn zonnig en aangenaam voortgezet op Kijkduin, waar ook enkele dames van de teamgenoten zich bij het gezelschap voegden.
Om elkaar enigermate voor te bereiden op de reünie, zijn vooraf foto’s uitgewisseld en heeft men elkaar in nieuwsbrieven verteld wat er zoal privé gepasseerd is sinds het afscheid van LENS. Daaruit blijkt dat het merendeel van dit elftal slechts een paar jaar in LENS heeft gevoetbald, maar daaraan toch onuitwisbare herinneringen heeft overgehouden. Voldoende de moeite waard om mee te werken aan een mini-LENS-reünie en daarvoor zelfs flinke afstanden te overbruggen. En wat hebben ze die dag genoten!
De spelers van het B1 van 1960-61 zijn anno 2009 gemiddeld 64 jaar, wan t in 1946 geboren. Slechts twee van hen zijn altijd LENSer gebleven: Leo Riemen en Hans Zoet. De laatste is op 1 januari 2000 zelfs benoem tot Lid van Verdienste.
Het levensverhaal van elk van de leden van het B1-team van toen is uniek. De gezamenlijke levensverhalen staan wellicht model voor het doorsnee LENS-jeugdteam, dat na zoveel jaar terugkijkt op een leuke voetbaltijd en een veelal voltooide maatschappelijke carrière. Een samenvatting:

Albert van der Leeuw, keeper
Na LENS B1 is Albert doorgegaan naar A1. De laatste maanden van de A1-periode, werd Albert verscheidene keren opgesteld in LENS senioren 1. In een uitwedsrijd tegen HMSH kwam hij in een vreselijke botsing met een voorhoedespeler en werd van het veld gedragen op een brancard, zijn linkervoet keek naar boven en zijn rechtervoet naar beneden. Zijn hele knie was verdraaid. Hij is in Nederland 2 keer geopereerd en daarna nog 2 maal in Spanje. Gelukkig zijn de operaties goed verlopen, maar dit was wel het einde van zijn sport als keeper.
Van 1965 tot 1969 heeft Albert met goed gevolg diverse optiekopleidingen doorlopen. Carolina, zijn latere vrouw, ontmoette hij in 1968 in Calafell, een Spaans vissersdorpje aan de kust bij Barcelona. Na wat heen en weer gereis, Carolina naar Holland en Albert naar Spanje, besloten ze dat Albert het zou gaan proberen in Spanje. Dus in september 1970 koffers op de imperial en naar Spanje. Het viel aanvankelijk niet mee in Spanje onder het Francoregime. Nadat hij 3 jaar in een optiekzaak werkte, vooral om de Spaanse en de Catalaanse taal te leren, opende Albert in 1974 zijn eerste zaak en een centrale werkplaats. In 1982 volgde de tweede, in 1988 de derde en in 1996 de vierde.
Carolina en Albert zijn getrouwd in 1971 en hebben 2 dochters van 34 en 31 jaar. In zijn vrije tijd doet Albert veel aan sport: race- en mountainfietsen, zwemmen, golfen, etc.

Cor de Heer, rechtshalf, rechtsback
Hij herinnert zich nog de sportkampen in Zundert. Als je 10 borden erwtensoep op at kreeg je het kampgeld terug en bij 9 borden een (slagroom-)taart. Die sportkampen waren goed verzorgd. Zo was bijna alles bij LENS prima geregeld. Cor speelde in B1 laatste man en A1 rechtsback. Een leuke tijd. Door zijn studie in de avond en op zaterdag moest hij stoppen met voetballen.
Qua werk heeft hij zich altijd met techniek bezig gehouden. Werkte 13 jaar bij ingenieursbureaus in Den Haag en Schiedam, waar hij zich o. a. bezig hield met het ontwerpen van spoor- en verkeersbruggen, fabrieken en platforms voor het winnen van gas en olie op zee. In 1981 verhuisde hij naar Assen, ging bij de Nederlandse Aardolie Maatschappij (NAM) werken op de afdeling offshore als project engineer voor een platform in de Noordzee. Later kreeg hij de supervisie bij de constructie en installatie op zee. Voor de inbedrijfstelling vloog hij met de helikopter week op week af van Eelde naar de Noordzee. Daarna werkte hij op het kantoor in Schoonebeek als contract engineer en woonde hij 15 jaar in Emmen. De laatste 5 jaar heeft hij op de juridische afdeling aan diverse projecten gewerkt. Op zijn 55e kreeg hij de kans te stoppen met werken en verhuisde naar een appartement in Assen. De grote wens 6 maanden overwinteren aan de Costa Blanca kon toen gerealiseerd worden.
Cor en zijn vrouw zijn dit jaar 40 jaar getrouwd en dat vieren ze in Spanje met hun zoon, zijn vriendin en hun kinderen en hun dochter met haar man en kinderen. In totaal hebben ze zes kleinkinderen.
In zijn vrije tijd speelt Cor, zoals veel Spanjolen, dagelijks petanca (Jeu de boules). Verder doet hij aan tennis en bridge.
Cor vindt het prachtig om naar die oude LENS-foto’s op de website te kijken, want zijn vader Philip, zijn broer Joop en zijn zoon Edgar hebben ook bij LENS gespeeld.

Pierre Poillot, centrumverdediger/stopperspil
Speelde van 1956 tot 1963 in LENS en heeft aldus de seniorentijd niet meer meegemaakt. Hij nam noodgedwongen afscheid, omdat hij als steward op een groot passagiersschip gedurende een jaar 3 wereldreizen ging maken. Daarna studeerde hij aan de Hogere Hotelschool. Na zijn afstuderen werkte hij in diverse buitenlandse hotels om op z’n 26e in ons land terug te keren. Hier runde hij onder meer een restaurant in Drente, kwam terug in Den Haag in de bedrijfscatering, waarvan de laatste 10 jaar bij het ministerie van Buitenlandse Zaken. Is op z’n 60e gestopt en geniet van zijn vrije tijd. Pierre woont in Zoetermeer, waar hij zijn vroegere teamgenoot Hans Zoet weer tegenkwam. Hij is getrouwd, heeft 2 dochters en een zoon, die hockeycoach is van een damesteam.

Jan Nuyens, rechtsback
Toen hij zestien jaar was besloot Jan gymnastiekleraar te worden. Van zijn vader moest hij toen van het voetballen af en op turnen gaan om zich alvast voor te bereiden op zijn toekomstige beroep.
Na de HBS-B is Jan naar de Academie voor Lichamelijke Opvoeding gegaan en na vier jaar studie stond hij op zijn 21e voor de klas. Daarvoor moest hij wel verhuizen naar Utrecht, want daar ging hij werken, eerst op twee basisscholen en een Mulo, later alleen op de Mavo. Aangezien hij niet zijn hele leven voor de klas wilde staan, is hij op zijn 40e begonnen met een belastingstudie. Op zijn 44e, na 23 jaar lesgeven, is hij overgestapt naar het bedrijfsleven als belastingadviseur. Dat doet hij nu nog steeds.
Jan is getrouwd toen hij 23 jaar was en is dit jaar dus 40 jaar getrouwd. Jan en zijn echtgenote hebben twee kinderen.

Cees van Baal, rechtshalf
Speelde tot in het begin van zijn diensttijd, bij de Mariniers, bij LENS. Werd, doordat het niet mogelijk was om te trainen, naar een lager team gezet. Dat was een van de redenen om op te zeggen. De andere reden was verkering met Ria met wie hij nog steeds samen is.
Is 40 jaar in dienst geweest bij Vroom en Dreesmann. Vele zaken geleid als bedrijfsleider o.a. Den Bosch, Eindhoven, Utrecht, Haarlem en als laatste Amstelveen. In 1969 getrouwd met Ria. Sindsdien meerdere malen verhuisd. Eerst ingewoond op de Thorbeckelaan. Daarna 7 jaar in Rijswijk waar ook 2 zonen zijn geboren. In 1978 naar Vianen verhuisd en in 1992 naar Maarssen, waar ze nu nog steeds met veel plezier wonen. Inmiddels ook 3 kleinkinderen.
In 2000 met succes en op tijd een hartoperatie. Sindsdien zonder hartinfarct en met 4 bypasses. In 2003 gestopt met werken en mooie reizen gemaakt, o.a. naar Nieuw Zeeland, Canada en Amerika. Tijd voor bridge als grote hobby, verder fietsen en wandelen.

Herman Wubben, rechtsbuiten, rechtshalf
Na twee jaar bij VVP in de pupillen te hebben gevoetbald, kwam Herman in 1958 op 12-jarige leeftijd bij LENS. Herman zou maar vier jaar lid blijven, maar hij vond en vindt het mooie jaren. Vier keer op de fiets naar het NKS-kamp in Zundert. Onderweg een wedstrijdje wie het eerste bij de Moerdijkbrug was. Veel stro in de tent. Veel lachen. En voor een kwartje gekleed in het zwembad springen. En dan de toernooien in de zomer, ook die werden meestal gewonnen. Hij herinnert zich de leiders nog: Ruud Blok en Hans van Dijk. En verder rond het jeugdgebeuren: Albin van Gastel en de heer Sarolea (“Hup LENS, laat de netten trillen”).
Door zijn schoolvriend raakte Herman steeds meer betrokken bij GDS en in 1962 liet hij zich overschrijven. In GDS heeft hij eerst een paar jaar in A1 en daarna in het eerste gespeeld. Na zijn militaire diensttijd is hij bij HPSV gaan voetballen, de vereniging van de Haagse politie, waar hij in 1963 in opleiding kwam. Bij HPSV was Herman jarenlang laatste man en aanvoerder van het eerste elftal. Het voetballen heeft hij tot zijn 33e volgehouden. Rugproblemen (later twee keer een hernia) nekten zijn ‘voetbalcarrière’.
Van 1963 tot 1973 heeft hij bij de Haagse politie in de uitvoerende dienst gewerkt. Net als Leo Riemen heeft Hij ook nog (een zomer) bij de strandpolitie gezeten. Vanaf 1972 werkt Herman bij het ministerie van Binnenlandse Zaken in specifieke functies. In 2006 is hij met FLO, prepensioen, gegaan.
In zijn vrije tijd is Herman onder meer twaalf jaar secretaris van het kerkbestuur van de Fatimaparochie aan het Monnickendamplein in Den Haag geweest. Die parochie fuseerde met twee andere parochies en in 2007 werd de Fatimakerk verkocht. Over de historie van die kerk en de parochie heeft Herman samen met een ander een boek geschreven. Van de nieuwe parochie is hij nog ruim een jaar bestuurslid geweest. Vervolgens bleef hij wel vrijwilliger voor uiteenlopende werkzaamheden, onder andere in een verpleeghuis voor het ophalen en weer terugbrengen van veelal dementerende bejaarden naar een kerkviering.
In 2008 was Herman 40 jaar getrouwd met Tineke. Ze hebben twee zonen, Marco en Robert en inmiddels vijf kleinkinderen, vier jongens en één meisje.
Marco en Robert hebben beiden in de jeugd bij LENS gespeeld, zo van hun 6e of 7e tot hun 14e of 15e. Zo lang als hun vader hielden zij het qua voetballen niet vol. Herman is nog twee jaar elftalleider geweest.
De vrije tijd wordt gevuld met mooie reizen maken, lang geleden naar Canada en New York en korter geleden naar Thailand, Egypte en Zuid-Afrika. Een goede gezondheid is een kostbaar iets. Echtgenote Tineke heeft twaalf operaties achter de rug en in 2003 liep dat na zestien dagen intensive care maar net goed af.

Norbert Roozenburg, linkshalf
Vrij snel na de B1-periode ging Norbert in Delft studeren. Eerst een jaar Bouwkunde, daarna Industriële Vormgeving. Na het afstuderen is hij bij de TU Delft blijven werken en dat doet dat nog steeds met veel plezier, tegenwoordig als “directeur onderwijs” van de Faculteit Industrieel Ontwerpen.
Norbert is 40 jaar geleden getrouwd met Helen van Emden. Ze wonen in Delft, hebben een dochter (Jantien) die in Tel Aviv woont en werkt en twee nog studerende zonen (Klaas en Herman).
Na LENS heeft Norbert niet meer gevoetbald, maar is altijd blijven sporten: schaatsen en langlaufen, kanovaren (ook op zee) en (race-)fietsen. Hij houdt van lange afstand en flink de vaart erin.
Zijn echte liefde was altijd: muziek. Al op de lagere school speelde hij piano in bandjes. Later is dat klassieke muziek geworden: kerkorgel, klavecimbel en piano. Sinds de eeuwwisseling is hij zich gaan toeleggen op de contrabas en hij speelt nu mee in meerdere orkesten.

Hans “Muis” Groothuizen, rechtsbuiten
Is al snel met voetballen gestopt, want ging na de periode van B1 fanatiek biljarten en is nog jeugdkampioen Libre van Zuid-Holland geworden. Startte zijn eerste bedrijf en ging trouwen.
Na elf jaar begon hij een nieuw leven, een nieuw bedrijf (bedrijfsinrichting), een nieuwe vrouw en nieuwe hobby’s. In Den Haag zaalvoetbal bij LENS en darten. Is ook gaan sponsoren en organiseerde grote toernooien. Een grote speler als Raymond van Barneveld is bij Hans begonnen.
Tussen het sporten door kreeg hij 5 kinderen en inmiddels heeft hij 11 kleinkinderen.

Clemens van Gemert, rechtsbuiten
Had een korte voetbalcarrière. Van zijn 8e jaar tot 10e jaar bij RAVA en van zijn 10e t/m 16e jaar bij LENS. Daarna tafeltennis, wat hij nog steeds met plezier doet.
Is op zijn 14e jaar gaan werken. Zijn eerste werkgever was De Werkman in Den Haag tot zijn 21e jaar. Middenstands- en textieldiploma’s gehaald en verkoopcursussen gevolgd. Recter Veenendaal (producent van o.a. Roos Vicee) was zijn eerste baan als vertegenwoordiger. Van zijn 28e tot zijn 37e jaar werkzaam bij Ritmeester en van zijn 37e tot en met zijn 62e jaar bij AGIO Cigars. Op 1-2-2008 was hij 25 jaar in dienst en op 1-4-2008 ging hij met pre-pensioen.
In 1965 leerde hij op de dansschool Tineke kennen. In 1967 getrouwd. Ze hebben een zoon, schoondochter, een kleinzoon van 2 ½ en een kleindochter van een paar maanden.

Leo Riemen, rechtsbinnen
Werd in 1960 lid van LENS. Samen met Hans Zoet kwam hij over van Quick Steps. Vooral de belevenissen van het sportkamp in Zundert staan in zijn geheugen gegrift. De eerste lichtwedstrijd in Sint Willebrord tegen Rood Wit was een ware belevenis.’s Nachts een wedstrijdje “zo lang mogelijk wakker blijven” met behulp van natte washandjes.
Als senior kwam Leo, net als Hans Zoet, meteen in LENS 1. In september 1964 voor de competitie met LENS 1 thuis tegen Moordrecht. Leo hield het een paar weken vol. Hij kwam fysieke kracht tekort en belandde in het tweede en zelfs het derde. Na een paar jaar uiteindelijk toch een vaste plaats in het eerste, nadat hij was omgeschoold tot linksback. Kampioenschappen en een degradatie meegemaakt. In het seizoen 1971–72 kwam er een eind aan de periode in het eerste. In december 1971 liep hij in de wedstrijd, thuis tegen VVP (“Vulles Van Pastoor”), een ordinaire schoppartij, een dubbele beenbreuk op. LENS kwam toen uit in de derde klasse, stond bovenaan en VVP onderaan. In het voorjaar van 1973 maakte Leo zijn comeback. Daarna speelde hij tot 1979 in het tweede. Een gescheurde knieband maakte een eind aan zijn voetballoopbaan.
Leo bleef wel op een andere manier actief voor LENS als leider van het tweede senioren, jeugdleider van het elftal van zijn zoon en vanaf 1983 10 jaar als verzorger/masseur van de seniorenselectie. Sinds LENS tot zijn spijt niet meer bestaat is Leo als verzorger werkzaam bij de voetbalvereniging Erasmus, en wat een toeval (!), dat is een fusie tussen GDS en …VVP.
Leo is ruim 41 jaar getrouwd met Frouke. Ze hebben 3 kinderen: 2 dochters en 1 zoon en 6 kleinkinderen. Zoon Roger is vanaf zijn 6e lid van LENS geweest en heeft ook in LENS 1 gespeeld.
Leo is sinds december 1965 werkzaam bij de Haagse politie en heeft het daar vervolgens ruim 40 jaar uitgehouden. Op 1 juli 2006 is hij met VUT gegaan. Als jong agentje in uniform begon hij op straat, daarna een paar jaar bij de strandpolitie. Zijn hart lag echter bij de recherche, waar hij ruim 30 jaar in verschillende functies actief was. Hij zwaaide tenslotte af in de rang van inspecteur.
Zijn vrije tijd brengt Leo in willekeurige volgorde door met voetbal, hond, racefiets, kinderen, kleinkinderen, lezen en Frouke.

André van Wasbeek, rechtsbuiten, linksbinnen, rechtsbinnen
Noemt zichzelf een laatbloeier, omdat hij pas na zijn militaire diensttijd (als paracommando in Roosendaal) vond dat hij er voor de meisjes een beetje presentabel begon uit te zien. Aan de flair van zijn teamgenoten Pierre, Appie en Muis (met zijn zijden sjaaltje) van destijds kon hij in de verste verte niet tippen. Zundert was in zijn beleving een Sodom en Gomorra, als je alles moest geloven.
Na de diensttijd begon hij bij Moret & Starke (accountants) in Den Haag tot eind 1973. Daarna begon zijn Amerikaans-Engelse avontuur bij Ernst & Ernst, Arthur Young en Peat Marwick Mitchell.
Op 1 mei 1984 is André voor zichzelf begonnen op het Lange Voorhout als “internationale registeraccountant”, van 1987 tot 1995 met een compagnon. In 1989 is hij ook nog als onderdeel van een sanering een klein jaar president-commissaris geweest van een beursgenoteerde onderneming (Text-Lite Holding N.V.).
Van 1995 (tot heden) zet André zijn praktijk voort vanuit zijn woonplaats Prinsenbeek, samen met zijn oudste zoon Donald. Zijn jongste zoon Mennolt is na het behalen van zijn Atheneumdiploma en de filmacademie audio-visuele produkties gaan maken.
Beide zoons wonen nog thuis, samen met moeder Jeannette, die het al sedert 6 mei 1970 met André kan uithouden.

Hans Zoet, linksbuiten
Samen met teamgenoot Leo Riemen Is altijd LENSer gebleven. Na zijn juniorentijd maakte hij direct zijn debuut in het eerste elftal om het acht jaren in LENS 1 vol te houden. Eerst als spits/midvoor en de laatste 2 jaar als linksback. Het was een succesvolle periode met o.a. 3 kampioenschappen, 1x extra promotie, 1x een beslissingswedstrijd om het kampioenschap in de 3e klasse (verloren, op het VUC-terrein voor ruim 4000 toeschouwers) en ook eenmaal gedegradeerd. Op zijn 28e als speler gestopt (blessures) na de promotie naar de eerste klasse van de KNVB. Bij LENS heeft Hans diverse functies bekleed: Juniorenleider, lid juniorencommissie, jeugd- en seniorentrainer/coach en later 6 jaar bestuurslid technische zaken. Tussendoor is hij ook nog trainer/coach geweest bij GDA, maar na drie jaar toch maar weer gaan voetballen bij de LENSveteranen.
Zijn maatschappelijke loopbaan verliep voor het leeuwendeel bij het Ministerie van Defensie. Eerst 8 jaar bij de interne accountantsdienst en daarna van 1976 – 2004 bij de Kon. Landmacht. Hij was belast met het financieel toezicht op de bestedingen/aanschaffingen in de materieelsector van de KL. Daardoor veel op stap, in binnen- en buitenland, met zowel interne als externe contacten (bedrijven, leveranciers en andere krijgsmachten binnen de NAVO).
In 2004 met FPU gegaan. Sindsdien geniet hij van zijn vrije tijd. Veel tennissen, fitness, lezen en voor huisman spelen, want Astrid werkt nog 5 dagen in de week, maar ja, zij is tien jaar jonger. Hans leerde Astrid in 1972 bij LENS kennen. Daar speelde haar broertje. Ze zijn in 1974 getrouwd en hebben twee fraaie dochters.